Συνηθίζουμε να λέμε ότι στο σχολείο οι ενήλικες διδάσκουν και τα παιδιά μαθαίνουν. Η καθημερινότητα, όμως, μέσα στις τάξεις, στις αυλές και στους διαδρόμους, αποκαλύπτει μια βαθύτερη αλήθεια: τα παιδιά είναι οι πιο αυθεντικοί μας δάσκαλοι.
Κάθε μέρα, χωρίς να το επιδιώκουν, μας υπενθυμίζουν τι σημαίνει να ζεις, να προσπαθείς, να συνυπάρχεις και να ελπίζεις.
Περισσότερα στο Έργο-Υλικό-Περιοδικό-Άρθρα
Με μια αγκαλιά γεμάτη χαμόγελα, συγκίνηση και δημιουργικότητα, τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης ετοίμασαν μια όμορφη έκπληξη για την κυρία Αγγελική, τη διευθύντριά μας, με αφορμή τα γενέθλιά της. Μια στιγμή που ξεκίνησε ως γιορτή και κατέληξε να γίνει μάθημα καρδιάς: γιατί όταν τα παιδιά εκφράζονται με αγάπη, όλα φωτίζονται λίγο περισσότερο.
Ανάμεσα στις ευχές, τα λόγια και τις μικρές χειρονομίες, ξεχώρισε μια ιδιαίτερη στιγμή: ο υπερταλαντούχος μαθητής μας, Α.Α., παρουσίασε και τραγούδησε ένα δικό του τραγούδι, γραμμένο ειδικά για την περίσταση, αφιερωμένο με περίσσια αγάπη. Με θάρρος, ευαισθησία και αλήθεια, χάρισε σε όλους μας μια εμπειρία που θα μείνει αξέχαστη.
Τέτοιες στιγμές μας θυμίζουν γιατί το σχολείο είναι κάτι πολύ περισσότερο από μαθήματα και προγράμματα. Είναι σχέσεις, είναι φροντίδα, είναι η χαρά του «μαζί».
Χρόνια πολλά, κυρία Αγγελική, με ευγνωμοσύνη και αγάπη από όλη τη σχολική μας κοινότητα.
Κ.Φ.
Ο Άγιος Βλάσιος ήταν ένας καλός και ήρεμος άνθρωπος που αγαπούσε πολύ τον Θεό και τους ανθρώπους. Έζησε πριν από πολλά–πολλά χρόνια, σε μια πόλη της Μικράς Ασίας που λεγόταν Σεβάστεια.
Ήταν επίσκοπος, δηλαδή βοηθούσε τους ανθρώπους να πιστεύουν, να αγαπούν και να νοιάζονται ο ένας για τον άλλο. Όλοι τον σέβονταν, γιατί ήταν ευγενικός και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει.
Όταν άρχισαν να κυνηγούν τους Χριστιανούς, ο Άγιος Βλάσιος πήγε να ζήσει σε μια σπηλιά στο βουνό. Εκεί προσευχόταν και ζούσε ήσυχα. Ακόμα και τα άγρια ζώα τον πλησίαζαν χωρίς φόβο, γιατί ένιωθαν την καλοσύνη του.
Μια μέρα, έφεραν κοντά του ένα παιδάκι που κινδύνευε, γιατί είχε κολλήσει κάτι στον λαιμό του. Ο Άγιος Βλάσιος προσευχήθηκε και το παιδί σώθηκε.
Γι’ αυτό τον θυμόμαστε ως προστάτη του λαιμού και των παιδιών.
Οι άνθρωποι όμως τον συνέλαβαν και τον βασάνισαν, γιατί δεν ήθελε να αρνηθεί την πίστη του. Ο Άγιος Βλάσιος έμεινε γενναίος μέχρι το τέλος και έγινε Άγιος της Εκκλησίας μας.
Τον γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 11 Φεβρουαρίου και τον θυμόμαστε ως έναν Άγιο της αγάπης, της φροντίδας και της καλοσύνης.
Ο Άγιος Βλάσιος είναι ο πολιούχος (προστάτης) των Αχαρνών, δηλαδή της πόλης μας!
Σας παραθέτουμε τη λίστα των δώρων, που θα κληρωθούν στη λαχειοφόρο του αποκριάτικου πάρτι του Συλλόγου Γονέων της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου του 2026 .
Ευχαριστούμε θερμά όλους τους χορηγούς!
Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων του 12ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών
Συχνά μιλάμε για το σχολείο σαν να είναι μια “υπηρεσία”: ένα μέρος όπου τα παιδιά «πηγαίνουν για να μάθουν», οι εκπαιδευτικοί «παρέχουν μάθημα» και οι γονείς «αξιολογούν το αποτέλεσμα». Σε αυτή τη λογική, το σχολείο μοιάζει με έναν μηχανισμό που πρέπει απλώς να λειτουργεί σωστά, να αποδίδει και να συμμορφώνεται με κανόνες και οδηγίες.
Όμως το σχολείο δεν είναι (και δεν μπορεί να είναι) μόνο αυτό. Είναι ένας ζωντανός χώρος, γεμάτος ανθρώπους, σχέσεις, συναισθήματα, ιστορίες και προσδοκίες. Είναι ένας τόπος όπου παιδιά και ενήλικες περνούν μεγάλο μέρος της ζωής τους. Γι’ αυτό και ολοένα περισσότεροι παιδαγωγοί και ερευνητές υποστηρίζουν ότι το σχολείο πρέπει να ιδωθεί κυρίως ως κοινότητα.
Περισσότερα στο Έργο-Υλικό-Περιοδικό-Άρθρα
