Συχνά μιλάμε για το σχολείο σαν να είναι μια “υπηρεσία”: ένα μέρος όπου τα παιδιά «πηγαίνουν για να μάθουν», οι εκπαιδευτικοί «παρέχουν μάθημα» και οι γονείς «αξιολογούν το αποτέλεσμα». Σε αυτή τη λογική, το σχολείο μοιάζει με έναν μηχανισμό που πρέπει απλώς να λειτουργεί σωστά, να αποδίδει και να συμμορφώνεται με κανόνες και οδηγίες.

Όμως το σχολείο δεν είναι (και δεν μπορεί να είναι) μόνο αυτό. Είναι ένας ζωντανός χώρος, γεμάτος ανθρώπους, σχέσεις, συναισθήματα, ιστορίες και προσδοκίες. Είναι ένας τόπος όπου παιδιά και ενήλικες περνούν μεγάλο μέρος της ζωής τους. Γι’ αυτό και ολοένα περισσότεροι παιδαγωγοί και ερευνητές υποστηρίζουν ότι το σχολείο πρέπει να ιδωθεί κυρίως ως κοινότητα.

Περισσότερα στο Έργο-Υλικό-Περιοδικό-Άρθρα