Οι βανδαλισμοί σε σχολικούς χώρους δεν είναι απλώς πράξεις καταστροφής· αποτελούν σοβαρά κοινωνικά φαινόμενα με βαθύτερες ρίζες. Όταν άτομα –συνήθως νεαρής ηλικίας– εισβάλλουν σε σχολεία για να καταστρέψουν ό,τι βρουν κι ό,τι μπορούν, πλήττουν τον ίδιο τον πυρήνα της εκπαίδευσης: τον σεβασμό προς τον κοινόχρηστο χώρο, τη γνώση και τη συλλογική προσπάθεια. Οι πράξεις αυτές αποκαλύπτουν συναισθήματα θυμού, απόρριψης και κοινωνικής απομόνωσης, καθώς και την απουσία δομών που θα μπορούσαν να κατευθύνουν αυτή την ενέργεια δημιουργικά. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο κατασταλτική· χρειάζεται πρόληψη, διάλογος και ενίσχυση του ρόλου του σχολείου ως πυρήνα συνοχής. Η τοπική κοινωνία, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι θεσμοί οφείλουν να συνεργαστούν ώστε το σχολείο να γίνει χώρος ένταξης, όχι στόχος επιθετικότητας. Η προστασία του αφορά το μέλλον όλων μας.

(Εικόνες από τα σημερινά “διαπιστευτήρια” της επίσκεψης των “φίλων” μας κατά τη διάρκεια του περασμένου σαββατοκύριακου. Εκλήθη η αστυνομία και έγινε καταγραφή του συμβάντος.)