Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ενθουσιασμό ολοκλήρωσαν χθες, 28 Μαΐου 2026, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ’ και της Ε’ τάξης του σχολείου μας το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Do your School – «Προστατεύοντας τις Θάλασσές μας», μια καινοτόμο δράση που υλοποιείται σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Α.Κ. Λασκαρίδη. Ο πρώτος κύκλος του προγράμματος είχε πραγματοποιηθεί στις 13 Φεβρουαρίου 2026.
Στο σχολείο μας χθες άνοιξε ένα πολύτιμο παράθυρο στον κόσμο της προφορικής παράδοσης, της αγάπης και της ανθρώπινης ζεστασιάς.
Μία αγαπημένη γιαγιά και ένας αγαπημένος παππούς, η γιαγιά Καλλιόπη και ο παππούς Παναγιώτης, επισκέφθηκαν τα παιδιά της Α’ και της Β’ τάξης και τους χάρισαν κάτι αληθινά ξεχωριστό: τον χρόνο τους, τη φωνή τους και τα παραμύθια της καρδιάς τους.
Στο σχολείο μας πιστεύουμε πως η μάθηση δεν περιορίζεται μόνο στην τάξη. Ζει στις σχέσεις, στις συναντήσεις, στις μικρές καθημερινές στιγμές που φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Πιστεύουμε ακόμη πως ένα παιδί αγαπά περισσότερο το βιβλίο όταν βλέπει και τους μεγάλους γύρω του να διαβάζουν, να μοιράζονται ιστορίες, να συγκινούνται, να συζητούν.
Με αυτή τη σκέψη δημιουργούμε στο σχολείο μας μια μικρή Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη για γονείς και εκπαιδευτικούς — μια ανοιχτή γωνιά βιβλίων, ιδεών και συνάντησης.
Κάθε χρόνο, στις 19 Μαΐου, ο ελληνισμός σκύβει με σεβασμό πάνω από μία από τις πιο τραγικές σελίδες της ιστορίας του: τη Γενοκτονία των Ποντίων. Είναι μια ημέρα μνήμης, τιμής και ιστορικής ευθύνης· μια ημέρα που δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά και το χρέος των επόμενων γενιών να θυμούνται.
Ο Πόντος, στις νότιες ακτές του Εύξεινου Πόντου, υπήρξε επί αιώνες τόπος ακμαίου ελληνισμού. Εκεί άνθισαν κοινότητες με σπουδαία πολιτιστική, πνευματική και οικονομική παρουσία. Σχολεία, εκκλησίες, θέατρα, μουσική, γλώσσα και παραδόσεις συνέθεταν έναν ζωντανό κόσμο, βαθιά ριζωμένο στην ιστορία.
Όμως, στις αρχές του 20ού αιώνα, χιλιάδες Πόντιοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με διωγμούς, εκτοπισμούς, τάγματα καταναγκαστικής εργασίας, πορείες θανάτου και μαζικές σφαγές. Από το 1914 έως το 1923, περισσότεροι από 350.000 Πόντιοι έχασαν τη ζωή τους. Η 19η Μαΐου 1919, ημερομηνία αποβίβασης του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα, συμβολίζει την κορύφωση αυτής της τραγωδίας και έχει καθιερωθεί ως επίσημη ημέρα μνήμης στην Ελλάδα.
Η μνήμη των Ποντίων δεν διατηρήθηκε μόνο μέσα από τα ιστορικά κείμενα. Διατηρήθηκε μέσα από τα τραγούδια, τη λύρα, τις αφηγήσεις των παππούδων, τα δάκρυα των προσφύγων, τα ήθη και τη γλώσσα που ταξίδεψαν από τις χαμένες πατρίδες στη νέα ζωή στην Ελλάδα.
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν αποτελεί πράξη εκδίκησης· αποτελεί πράξη δικαιοσύνης και ανθρωπιάς. Η ιστορική γνώση βοηθά τις κοινωνίες να αντιστέκονται στη λήθη, στον φανατισμό και στη βία. Όταν οι λαοί θυμούνται, μπορούν να οικοδομήσουν ένα μέλλον με περισσότερη ειρήνη και σεβασμό προς τον άνθρωπο.
Σήμερα, οι απόγονοι των Ποντίων συνεχίζουν να κρατούν ζωντανή την κληρονομιά τους. Οι χοροί, η διάλεκτος, η μουσική και οι πολιτιστικοί σύλλογοι δεν είναι απλώς στοιχεία παράδοσης· είναι γέφυρες μνήμης ανάμεσα στις γενιές.
Η 19η Μαΐου μάς καλεί όχι μόνο να θυμόμαστε, αλλά και να διδάσκουμε. Να ακούμε τις ιστορίες που σώθηκαν μέσα από τη σιωπή των προσφύγων. Να τιμούμε όσους χάθηκαν. Και να υπερασπιζόμαστε την αξία της ανθρώπινης ζωής και της ιστορικής αλήθειας.
Γιατί οι λαοί που θυμούνται, συνεχίζουν να υπάρχουν.
Με μεγάλο ενθουσιασμό και αληθινό ενδιαφέρον, οι μαθητές και οι μαθήτριες των τάξεων Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ συμμετείχαν στο 2ο εργαστήριο του προγράμματος Safing, το οποίο υλοποιήθηκε στο σχολείο μας(12/5/26) από την εκπαιδευτική ομάδα της ΕΛΙΞ – Προγράμματα Εθελοντικής Εργασίας, με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό.
Η λέξη «μητέρα» είναι από εκείνες τις λέξεις που μοιάζουν να κουβαλούν μέσα τους ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας. Δεν είναι μόνο ένας όρος συγγένειας· είναι μια λέξη που συνδέεται με την αρχή της ζωής, τη φροντίδα, τη γέννηση, τη μνήμη και την παρηγοριά. Σε κάθε γλώσσα του κόσμου, η λέξη για τη μητέρα ακούγεται παράξενα οικεία — σαν να γεννήθηκε μαζί με την πρώτη ανθρώπινη φωνή.
Η μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς στη ζωή ενός παιδιού. Για τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης, το τέλος του Δημοτικού δεν σηματοδοτεί απλώς την ολοκλήρωση μιας σχολικής βαθμίδας αλλά το πέρασμα από την παιδική ανεμελιά σε μια νέα περίοδο αναζήτησης, ευθύνης και προσωπικής εξέλιξης. Είναι μια γέφυρα ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον γνώριμο και προστατευμένο χώρο του Δημοτικού και το πιο απαιτητικό, αλλά και συναρπαστικό, περιβάλλον του Γυμνασίου.
Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας την εκπαιδευτική ομάδα της ΕΛΙΞ – Προγράμματα Εθελοντικής Εργασίας, η οποία υλοποίησε το 1ο εργαστήριο του προγράμματος Safing στις τάξεις Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄.