Περισσότερα στις Δράσεις
Μια αγκαλιά Αγάπης από την Α’!
Με χρώματα, χαμόγελα και πολλή αγάπη, οι μαθητές της Α’ τάξης δημιούργησαν μια αφίσα γεμάτη μηνύματα ζωής για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Μέσα από τις ζωγραφιές τους μας θυμίζουν ότι «κανείς δεν είναι μόνος», ότι «η καλοσύνη κάνει θαύματα» και πως «η καρδιά δεν έχει εμπόδια».
Τα παιδιά αποτύπωσαν με απλό και αληθινό τρόπο πως όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες τους, έχουν δικαίωμα στο χαμόγελο, στο σεβασμό και στη συμμετοχή. Οι μικροί καλλιτέχνες έστειλαν ένα μεγάλο μήνυμα με μικρά χέρια: ότι η διαφορετικότητα δεν μας χωρίζει, αλλά μας ενώνει και μας κάνει πιο δυνατούς.
Η αφίσα τους δεν είναι απλώς μια όμορφη δημιουργία· είναι μια υπόσχεση για έναν κόσμο πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο και πιο φωτεινό, όπου όλοι χωράμε και όλοι μετράμε το ίδιο! 💙
Μια γλυκιά καρδιά!
Ένα μικρό χαρτί, μια μεγάλη καρδιά… Όταν τα παιδιά λένε “ευχαριστώ”, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο φωτεινός. Με αγάπη και ευγνωμοσύνη προς τους δασκάλους και τους ανθρώπους που φροντίζουν το σχολείο μας κάθε μέρα.
Σ’ ευχαριστούμε, γλυκό Κατερινάκι! Χρόνια πολλά!
Επετειακό Αφιέρωμα στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου – Δ’ Τάξη
Περισσότερα στις Δράσεις
Σήμερα το πρωί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Αχαρνών, τα παιδιά της Δ’ τάξης άνοιξαν μια μικρή πόρτα στην ιστορία. Με σκετσάκια, τραγούδια και τις παιδικές τους φωνές, μας ταξίδεψαν πενήντα και πλέον χρόνια πίσω, σε εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη που σημάδεψαν βαθιά τον τόπο μας.
Μπορεί τα παιδιά να μην έχουν ζήσει εκείνη την εποχή, όμως με την καθαρή τους ματιά, την αθωότητα και τον ενθουσιασμό τους, κατάφεραν να ζωντανέψουν το μήνυμα του Πολυτεχνείου με τρόπο αυθεντικό και συγκινητικό. Μίλησαν για τη δύναμη της ελευθερίας, για το δικαίωμα στη φωνή και στο όνειρο, για την αξία της δημοκρατίας που χτίζεται με θάρρος, αλήθεια και αλληλεγγύη.
Οι μικρές ιστορίες που παρουσίασαν, οι διάλογοι, τα τραγούδια και οι εικόνες που δημιούργησαν πάνω στη σκηνή, μας θύμισαν ότι η ιστορία δεν είναι κάτι μακρινό, είναι ζωντανό κομμάτι μας. Και κάθε φορά που τα παιδιά τη μαθαίνουν, τη σέβονται και την τιμούν, η μνήμη της γίνεται ακόμη πιο δυνατή.
Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι ένας φάρος που φωτίζει το δρόμο μας, ένα κάλεσμα να στεκόμαστε όρθιοι, ενωμένοι και αξιοπρεπείς. Κι όταν αυτό το μήνυμα ακούγεται από παιδικά στόματα, τότε γίνεται ακόμη πιο ελπιδοφόρο.
Συγχαρητήρια στα παιδιά της Δ’ τάξης για την υπέροχη παρουσίαση, συγχαρητήρια και στη δασκάλα τους, κυρία Μαρία Σφυρή.
Πολλές ευχαριστίες επίσης στη μουσικό μας, κυρία Μαρκέλα Τσανέ για την υπέροχη, μουσική της επιμέλεια, ενώ ευχαριστούμε πολύ και τις δασκάλες, κυρίες Ελένη Γιώργα και Δήμητρα Σαββίδου για την πολύτιμη συμβολή τους!
Επετειακό αφιέρωμα στη 17η Νοεμβρίου 1973
Αγαπητοί Γονείς, Κηδεμόνες,
Τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025 θα πραγματοποιηθεί το επετειακό αφιέρωμα στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973.
Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Αχαρνών.
Ώρα έναρξης : 10.00
Διάρκεια: Περίπου 1 ώρα
Επιμέλεια αφιερώματος: Δ’ τάξη
Η προσέλευση και η αποχώρηση των παιδιών θα γίνουν με ευθύνη των γονέων/κηδεμόνων.
Βανδαλισμοί στα σχολεία: ένα φαινόμενο που πληγώνει τη δημόσια παιδεία
Τα τελευταία χρόνια, ολοένα και συχνότερα γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών βανδαλισμών σε σχολικά κτήρια. Ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα εγκαταλελειμμένα και απροστάτευτα σχολεία, που παραμένουν κλειστά ή ανενεργά, μετατρέπονται όμως σε στόχο καταστροφών και παραβατικών ενεργειών. Σπασμένα τζάμια, κατεστραμμένα θρανία, σωροί σκουπιδιών, βανδαλισμένοι τοίχοι και συνθήματα παντού συνθέτουν μια εικόνα εγκατάλειψης που προσβάλλει την έννοια της εκπαίδευσης.
Οι χώροι αυτοί, που κάποτε γέμιζαν από παιδικές φωνές και δημιουργικότητα, μετατρέπονται σε επικίνδυνες εστίες παρανομίας και παρακμής. Η απουσία φύλαξης, η ελλιπής συντήρηση και η αδιαφορία των αρμόδιων αρχών εντείνουν το πρόβλημα, αφήνοντας τις σχολικές μονάδες έρμαια της φθοράς.
Ωστόσο, η ζημιά δεν είναι μόνο υλική. Είναι βαθιά συμβολική: κάθε γκρεμισμένος τοίχος και κάθε κατεστραμμένο θρανίο αντιπροσωπεύουν μια πληγή στο σώμα της δημόσιας παιδείας, μια πράξη περιφρόνησης απέναντι στη γνώση και την κοινότητα.
Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί συντονισμένη δράση. Οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να συνεργαστούν για τη φύλαξη και αξιοποίηση των ανενεργών σχολικών κτηρίων, μετατρέποντάς τα σε πολιτιστικούς, κοινωνικούς ή ανανεωμένους εκπαιδευτικούς χώρους. Παράλληλα, η ευαισθητοποίηση των πολιτών και η ενεργή συμμετοχή των μαθητών μπορούν να καλλιεργήσουν σεβασμό στη δημόσια περιουσία.
Ένα σχολείο, ακόμη κι αν είναι κλειστό, δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπεται στη λήθη.
Είναι κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης και ευθύνης…
