Αγαπημένοι μαθητές, συνάδελφοι και γονείς,

Μετά από δύο και πλέον δεκαετίες για τους περισσότερους από εμάς, η στιγμή της αλλαγής είναι εδώ. Μετακομίζουμε όλοι μαζί σε ένα άλλο κτήριο, αλλά καθώς μαζεύουμε τα πράγματά μας, δεν είναι μόνο οι τάξεις, οι διάδρομοι και οι αυλές που αφήνουμε πίσω μας: Αφήνουμε ένα κομμάτι της ψυχής μας σε αυτόν τον χώρο που για χρόνια ήταν το σχολικό μας σπίτι.

Οι τοίχοι εδώ έχουν γεμίσει με τις φωνές και τα γέλια σας, τις ιδέες μας, τις προσπάθειες και τις επιτυχίες μας. Και καθώς ετοιμαζόμαστε για αυτή τη μετάβαση, ένα κύμα συγκίνησης μας πλημμυρίζει. Μαζί με τις «αποσκευές» και τις κούτες μας, κουβαλάμε τις αναμνήσεις όλων όσων ζήσαμε εδώ.

Αυτή η αλλαγή μπορεί να μοιάζει αβέβαιη, όμως ξέρουμε ότι θα τη μετατρέψουμε σε ευκαιρία. Το πνεύμα του σχολείου μας δεν βρίσκεται στους τοίχους, αλλά στους ανθρώπους του. Εσείς, οι μαθητές, οι συνάδελφοι και οι γονείς, είστε η καρδιά αυτού του σχολείου, και όπου κι αν βρεθούμε, μαζί θα συνεχίσουμε να γράφουμε την ιστορία μας!

Σας ευχαριστούμε όλους για την αγάπη, τη στήριξη, τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη σας.

Στους μαθητές μας υποσχόμαστε πως η αγάπη μας για τη μάθηση και τη δημιουργία δεν θα αλλάξει ποτέ.

Συνάδελφοι, ας συνεχίσουμε να εμπνέουμε ο ένας τον άλλον.

Αγαπητοί μας γονείς, σας ευχαριστούμε που είστε οι πολύτιμοι συνοδοιπόροι μας σε αυτό το ταξίδι.

Ας δούμε το νέο μας σχολείο ως μια νέα αρχή, γεμάτη ελπίδα και δυνατότητες. Μαζί, μπορούμε να το μετατρέψουμε σε έναν χώρο που θα αγαπήσουμε όσο και τον προηγούμενο.

Με βαθιά εκτίμηση και συγκίνηση,

Ο Σύλλογος Διδασκόντων του 12ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών

Σήμερα, η αίθουσα εκδηλώσεων του δημαρχείου γέμισε με παιδικές φωνές, γέλια και χαμόγελα. Τα παιδιά όλων των τάξεων, που έχουν αποχωριστεί για σχεδόν έναν μήνα λόγω της απουσίας τους από το σχολείο, συναντήθηκαν ξανά για την πρόβα της χριστουγεννιάτικης γιορτής. Η ζεστασιά της στιγμής ήταν διάχυτη στον χώρο – η χαρά της συνάντησης με τους φίλους, οι ψίθυροι γεμάτοι ενθουσιασμό για τις γιορτές που πλησιάζουν, και η κοινή τους αγωνία για το πώς θα αποδώσουν τα τραγούδια, τα σκετσάκια και τα ποιήματα που ετοίμασαν.

Αυτή η μέρα δεν ήταν μόνο μια πρόβα· ήταν μια γιορτή της φιλίας, της συνεργασίας και της αγάπης. Καθώς τα παιδιά αντάλλασσαν ματιές και χαμόγελα πάνω στη σκηνή, αλλά και κάτω από αυτή, δημιουργούσαν στιγμές που θα θυμούνται για πάντα. Κάθε φωνή, κάθε κίνηση, κάθε χαρούμενη έκφραση ήταν γεμάτη από τη μαγεία των Χριστουγέννων.

Κι όταν η πρόβα τελείωσε, τα παιδιά αποχώρησαν από το δημαρχείο κάθιδρα και κουρασμένα μεν, πλην όμως με τις καρδιές γεμάτες ζεστασιά, ανυπομονώντας για τη μεγάλη μέρα της γιορτής που θα μοιραστούν με όλους.

Αυτή η στιγμή ήταν μια υπενθύμιση για το πόσο σημαντική είναι η παρουσία του ενός για τον άλλον – ειδικά στις μέρες μας.

Πολλά ευχαριστούμε σε όλους τους συναδέλφους – ιδιαίτερα στη μουσικό μας, κυρία Ελίνα Χαιρικάκη-Ξανθάκη, και κύριο Χρήστο Δελήτσικα, που επενδύουν μουσικά τη γιορτή- που στάθηκαν πολύτιμοι αρωγοί και συμπαραστάτες σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες, αλλά και στους γονείς, που ανταποκρίθηκαν με προθυμία σ’ αυτή την προσπάθεια του σχολείου μας να εξακολουθεί να δηλώνει πεισματικά ένα βροντερό «ΠΑΡΟΝ»!

(Από ανάθεση εργασίας στην Ε’- Λ.Μ.)

Ήταν μία από εκείνες τις μέρες στο Webex που όλοι ξέραμε πως κάτι… δεν θα πήγαινε όπως πρέπει. Η κάμερα της Μαρίας έδειχνε το ταβάνι, ο Κώστας μιλούσε με το μικρόφωνο κλειστό για πέντε λεπτά, ενώ η Νίκη προσπαθούσε να μας πείσει ότι το γάβγισμα στο background δεν ήταν ο σκύλος της, αλλά… η γιαγιά της που έβηχε. Και φυσικά, το αποκορύφωμα ήρθε όταν ο κύριος Παναγιώτης ρώτησε αν κάποιος έχει απορία, και εμφανίστηκε ο Μιχάλης με την κάμερα ανοικτή να τρώει… πιτόγυρο!

Απόλαυση το μάθημα, κυριολεκτικά!

Το 1ο μας τεύχος:

Περισσότερα στο Έργο-Υλικό

Την απάντηση μας τη δίνει η Μαρία από τη Β’ τάξη!

Αυτές τις μέρες τα παιδιά της Ε’ εργάζονται πυρετωδώς και σε λίγες μέρες θα “βγάλουν στον αέρα” το περιοδικό μας!

Περιμένουμε…

Τα υπέροχα «τριτάκια» μας εμπνέονται από το ευρωπαϊκό φεστιβάλ κινούμενων σχεδίων και δημιουργούν ακόμα κι από απόσταση!