Αγαπητοί γονείς,
Στο τέλος της χθεσινής γιορτής ακούστηκε ένα τραγούδι που δεν ζήτησε απλώς χειροκρότημα αλλά λίγη σιωπή και χώρο στην καρδιά. Ήταν η φωνή των παιδιών μας, μια φωνή τρυφερή, καθαρή, που δεν μιλά για μεγάλα συνθήματα αλλά για κάτι πολύ απλό και πολύτιμο: την ανάγκη τους για ηρεμία, γαλήνη και ζεστασιά.
Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα στον κόσμο που εμείς διαμορφώνουμε. Ακούνε τις κουβέντες μας, νιώθουν την αγωνία μας, κουβαλούν τη δυσθυμία και την κατήφεια, που συχνά γεννούν οι δυσκολίες της καθημερινότητας. Ο «πόλεμος» και ο «εμφύλιος» δεν είναι μόνο μακρινοί ήχοι από τις ειδήσεις ή την ιστορία μας, είναι και οι εντάσεις μέσα στο σπίτι, οι βαριές λέξεις, οι σιωπές που πληγώνουν. Κι όμως, αυτά που τα παιδιά ζητούν δεν είναι πολλά: λίγη αισιοδοξία, μια αγκαλιά, μια ανάσα ελπίδας.
Αυτές τις γιορτινές μέρες, ας ακούσουμε το μήνυμά τους. Ας τους χαρίσουμε λόγια που φωτίζουν, όχι που βαραίνουν. Ας γίνουμε για λίγο το καταφύγιό τους, εκεί όπου μπορούν να μεγαλώνουν με ασφάλεια και πίστη στο αύριο. Γιατί “μαζί μας μεγαλώνουν και παιδιά”, και αυτό είναι το πιο σπουδαίο μας χρέος.
Καλή χρονιά, με περισσότερη τρυφερότητα, περισσότερη κατανόηση και πολλή αγάπη για τα παιδιά μας. Για το μέλλον μας.
Κ. Φιλαῒτης
