Αγαπητοί Γονείς, Κηδεμόνες,
Τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025 θα πραγματοποιηθεί το επετειακό αφιέρωμα στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973.
Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Αχαρνών.
Ώρα έναρξης : 10.00
Διάρκεια: Περίπου 1 ώρα
Επιμέλεια αφιερώματος: Δ’ τάξη
Η προσέλευση και η αποχώρηση των παιδιών θα γίνουν με ευθύνη των γονέων/κηδεμόνων.
Τα τελευταία χρόνια, ολοένα και συχνότερα γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών βανδαλισμών σε σχολικά κτήρια. Ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα εγκαταλελειμμένα και απροστάτευτα σχολεία, που παραμένουν κλειστά ή ανενεργά, μετατρέπονται όμως σε στόχο καταστροφών και παραβατικών ενεργειών. Σπασμένα τζάμια, κατεστραμμένα θρανία, σωροί σκουπιδιών, βανδαλισμένοι τοίχοι και συνθήματα παντού συνθέτουν μια εικόνα εγκατάλειψης που προσβάλλει την έννοια της εκπαίδευσης.
Οι χώροι αυτοί, που κάποτε γέμιζαν από παιδικές φωνές και δημιουργικότητα, μετατρέπονται σε επικίνδυνες εστίες παρανομίας και παρακμής. Η απουσία φύλαξης, η ελλιπής συντήρηση και η αδιαφορία των αρμόδιων αρχών εντείνουν το πρόβλημα, αφήνοντας τις σχολικές μονάδες έρμαια της φθοράς.
Ωστόσο, η ζημιά δεν είναι μόνο υλική. Είναι βαθιά συμβολική: κάθε γκρεμισμένος τοίχος και κάθε κατεστραμμένο θρανίο αντιπροσωπεύουν μια πληγή στο σώμα της δημόσιας παιδείας, μια πράξη περιφρόνησης απέναντι στη γνώση και την κοινότητα.
Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί συντονισμένη δράση. Οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να συνεργαστούν για τη φύλαξη και αξιοποίηση των ανενεργών σχολικών κτηρίων, μετατρέποντάς τα σε πολιτιστικούς, κοινωνικούς ή ανανεωμένους εκπαιδευτικούς χώρους. Παράλληλα, η ευαισθητοποίηση των πολιτών και η ενεργή συμμετοχή των μαθητών μπορούν να καλλιεργήσουν σεβασμό στη δημόσια περιουσία.
Ένα σχολείο, ακόμη κι αν είναι κλειστό, δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπεται στη λήθη.
Είναι κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης και ευθύνης…
Τι πιο όμορφο ξεκίνημα για μια σχολική μέρα από μια ζεστή, ανθρώπινη χειρονομία γεμάτη αγάπη και εκτίμηση; 💌
Ένα μικρό καλάθι με πρωινά κεράσματα, ένα ευχαριστήριο σημείωμα γραμμένο με καρδιά, κι όμως… τόσο μεγάλο το νόημά του! Είναι η σιωπηλή αναγνώριση της φροντίδας, της υπομονής και της παρουσίας των εκπαιδευτικών δίπλα στα παιδιά κάθε μέρα.
Μέσα σ’ αυτό το απλό «καλημέρα» κρύβεται μια βαθιά σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού – εκείνη που ενώνει σχολείο και γονείς σε έναν κοινό σκοπό: την αγάπη για τα παιδιά μας. 💖
Τέτοιες στιγμές μάς θυμίζουν πως η καλοσύνη δεν χρειάζεται λόγια· φτάνει μια πράξη για να γεμίσει την καρδιά! 🌷
Χίλια ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!💖💖💖
Αν ισχύει το «η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά» , τότε η Σωτηρία, ο Τέλης η Θάλεια και η Μιμή χαρίζουν καθημερινά στο σχολείο μας ολόκληρη την αρχοντιά του, όχι μόνο γιατί το κρατούν καθαρό, αλλά γιατί με τη στάση τους, την ευγένεια και το φιλότιμό τους, μας θυμίζουν ότι η αληθινή αρχοντιά βρίσκεται στην προσφορά και στην αξιοπρέπεια.
Καθημερινά, πολλές φορές πριν ακόμη φτάσουν τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί-ή αφού όλοι φύγουν-, εκείνοι έχουν ήδη δώσει τη δική τους μάχη για να βρουν όλοι έναν χώρο φροντισμένο, ασφαλή και φιλόξενο. Με προθυμία, χαμόγελο και αληθινό ενδιαφέρον, φροντίζουν όχι μόνο τους χώρους, αλλά και τους ανθρώπους του σχολείου μας.
Πολλές φορές υπερβαίνουν τον εαυτό τους, χωρίς καν να τους το ζητήσει κανείς, ειδικά στην πρωινή τους βάρδια. Γιατί ό,τι κάνουν, το κάνουν με αγάπη και σεβασμό για τη σχολική μας κοινότητα.
Η Σωτηρία, ο Τέλης, η Θάλεια και η Μιμή είναι η ζεστή καρδιά πίσω από την καθημερινή μας ομαλότητα. Είναι οι «αφανείς ήρωες» που κρατούν το σχολείο μας καθαρό, όμορφο και αξιοπρεπές , κι εμείς νιώθουμε βαθιά ευγνωμοσύνη γι’ αυτό.
Τους ευχαριστούμε ολόψυχα.
Για την εργατικότητα, την καλοσύνη, τη διακριτικότητα και την προσφορά τους.
Γιατί κι αυτοί είναι, με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο, πολύτιμα και αγαπημένα μέλη της μεγάλης οικογένειας του σχολείου μας.
Τέλη, Θάλεια, Μιμή, σας ευχαριστούμε πολύ!
Σωτηρία, είσαι «όνομα και πράμα»!
Μπορεί το σχολικό μας κτήριο να είναι προσωρινό, να μας στεγάζει σε λυόμενες αίθουσες και να απέχει παρασάγγας από ό,τι ονειρευόμαστε ως ιδανικό χώρο μάθησης, όμως για εμάς αυτό δε στάθηκε ποτέ εμπόδιο:
Με φαντασία, συνεργασία και πολλή αγάπη, μεταμορφώνουμε ένα άχρωμο, απρόσωπο περιβάλλον σε έναν ζωντανό, χαρούμενο χώρο, γεμάτο σχέδια, χρώματα και χαμόγελα.
Κάθε ζωγραφιά στους τοίχους, κάθε παγκάκι, κάθε παιχνίδι στην αυλή, κουβαλά μέσα του τη φροντίδα όλων μας : των παιδιών, των εκπαιδευτικών, των γονιών. Γιατί πιστεύουμε βαθιά πως το σχολείο δεν είναι μόνο οι τοίχοι και τα θρανία, είναι οι άνθρωποι, η δημιουργικότητα και η ζεστασιά που το γεμίζουν.
Ναι, ο διακαής μας πόθος είναι να επιστρέψουμε σύντομα στο ανανεωμένο, σύγχρονο και ασφαλές σχολικό μας κτήριο.
Ωστόσο, μέχρι τότε —και για πάντα— θα συνεχίζουμε να δημιουργούμε περιβάλλοντα που κάνουν τα παιδιά να νιώθουν όμορφα, να εμπνέονται, να μαθαίνουν με χαρά και να γεμίζουν με πολύχρωμες αναμνήσεις.
Γιατί το σχολείο είναι, πάνω απ’ όλα, το σπίτι της παιδικής καρδιάς, σχολείο είναι ο τόπος όπου αυτή η καρδιά χτυπά εκκωφαντικά δυνατά! 💛
Κ.Φ.
